تبليغاتX
اسلام دین برادری
وبلاگ ديني مذهبی ( تشیع ، تسنن) شیعه و سنی

مصاحبه با دانشجوي اسير شده به دست وهابيان :


در 25 اسفندماه 84 در میانه جاده زابل – زاهدان، تاسوکی، فاجعه تروریستی  رخ داد که در آن بیست و دو تن از مسافرین عبوری در حالی که دستها و چشمان آنها بسته شده بود، توسط گروه موسوم به جندالله به فیض شهادت نایل آمدند. هفت نفر نیز مجروح و هفت نفر ديگر نیز به گروگان گرفته شدند که یک نفر در اسارت به شهادت رسید و شش تن دیگر بتدریج در طی دویست روز آزاد شدند.
آنچه در پی می آید بخشهايی از مصاحبه با «رضا لک زایی» دانشجویی است که پنج ماه در اسارت این گروه بود:


*پرسش: گروهی که شما را به گروگان گرفته بود، چه کسانی بودند و چه افکاری داشتند؟

گروه ، اعتقادات ضد شیعی داشتند. می گفتند: شیعه معتقد به تحریف قرآن است. شیعه کافر، مشرک و نجس است و از این رو معتقد بودند کشتن شیعه ثواب زیادی دارد. بر اساس چهار حرف شیعه می گفتند: شین آن یعنی شیطان، یایش یعنی یهودی، عینش یعنی عیسوی و هایش یعنی هندو . می گفتند بدترین دشمن اسلام و قرآن شیعه است و به دلیل لعن صحابه و توسل به اهل بیت و زیارت قبور امامان و امام زادگان [علیهم السلام]، کافر است. همچنین درباره امام خمینی می گفتند او در کتابش . . . براي مطالعه بقيه كليك كنيد.

  
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1387ساعت 19:8  توسط دوست  | 

*ایرادات بر حدیث غدیر و پاسخ آنها:

اغلب علمای اهل سنت مانند شیعیان در صحت حدیث غدیر تردید نمی‏کنند. علامه امینی نام چهل تن از ایشان را  در الغدیر با اقوال و شرح احوالشان ثبت کرده است.(الغدیر (1/294) ولی آنان به دلایلی که در کتب خود آورده و بیشتر آنها تقلیدی است این حدیث را برای اثبات ولایت و خلافت بلافصل کافی نمی‏دانند براي روشن شدن موارد اختلاف توضیحات ذیل نوشته می‏شود:
از قرن پنجم هجری که تعصبات و صف آرائی‏های مذهبی شدت یافت بعضی مانند ابن حزم اندلسی (م 438 ق) و بعد از او ابن تیمیه (م 622 ق) به دلیل آنکه . . . .

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387ساعت 14:0  توسط دوست  | 

*دلایل اهمیت حدیث غدیر :

بعضی دلائل اهمیت حدیث غدیر به شرح ذیل است:

1) هیچ یک از احادیث نبوی از نظر  صحت و تواتر به پایه حدیث غدیر نمی‏رسد. سخنان رسول الله (ص) و بیعت مسلمانان با علی در بزرگترین اجتماع اسلامی که تا آن روز نظیر نداشت و در محضر بزرگان صحابه برگزار گردید. امیرالمؤمنین (ع) در دوران خلافت واقعه غدیر را مکررا در محاجّه با مخالفان در محضر مسلمانان یادآوری کرد و هر بار جمعی از صحابه که در غدیر حضور داشتند برخاستند و شهادت دادند.(المستدرک علی الصحیحین، حاکم نیشابوری(سني)، 3/371؛ مسند، ابن حنبل(سني)، 1/118، 5/366؛ خصائص امیرالمؤمنین (ع)، نسائی(سني)، 93؛ البدایة و النهایة، ابن کثیر شامی(سني)، 5/208)

2) حدیث غدیر بزرگترین حجت و مستند شیعه امامیه بر ولایت مطلقه علی (ع) است . به استناد همین حدیث است که خلافت را موهبتی الهی می‏دانند نه مقامی که مردم انتخاب کنند؛

براي مطالعه بقيه ادامه مطلب را كليك كنيد

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387ساعت 13:35  توسط دوست  | 


*درباره حدیث غدیر ( من كنت مولاه فعلی مولاه ) :

رسول الله (ص) در اواخر سال دهم هجری که دوران غزوات سپری شده و اکثر قبایل عرب به اسلام گرائیده بودند عازم حج گردید. این تنها حج او بعد از هجرت به مدینه بود از این رو آن را حَجة الاسلام و حَجة الوداع نامیدند. به علاوه چون به امر الهی ولایت علی (ع) را ابلاغ و در نتیجه دین را کامل و نعمت را تمام فرمود آن را حَجة الوداع و حَجة الکمال و حَجة التمام نيز گفته اند. در این سفر زوجات و اهل بیت پیامبر (ص) و شخصيتهاي برجسته مهاجرین و انصار و تعداد بسیاری از اهالی مدینه و حومه آن همراه بودند. چون امر شده بود که هر کس بتواند باید که در این سفر همراه باشد با آن که بیماری حصبه (یا آبله) در منطقه مدینه شیوع داشت و عده‏ای بیمار بودند دهها هزار نفر همراه رسول الله(ص) عزیمت کردند. تعدادی نيز بین مدینه و مکه پيوستند مانند عشایر سر راه و آنان که همراه امیرالمؤمنین (ع) و ابوموسی اشعری از یمن باز می‏گشتند . رسول الله (ص) روز یکشنبه چهارم یا سه‏شنبه ششم ذیحجه وارد مکه گردید و مناسک حج را به شرحی که در کتب سیره مسطور است به جای آورد. (طبقات الکبیر، ابن سعد، 3/255؛ امتاع الاسماع، مقریزی، 4/510؛ الغدیر، امینی، 1/9؛ سیره ابن هشام، 2/601؛ السیرة الحلبیة، حلبی، 3/283؛ درر الفوائد، جزایری، 73)

* بقيه ماجرا را كه درباره حديث من كنت مولاه فهذا علي مولاه است با كليك روي نوشته ها مطالعه فرماييد.



ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387ساعت 13:14  توسط دوست  | 

عامل قتل عام ارامنه : عثمانی هاي مسلمان یا یهودیان و فراماسونرها

حکومتی رو به اضمحلال را در نظر بگیرید که گروهی از طرفداران نابودی اش، توانسته اند در ارکانش نفوذ کنند و از طریق این نفوذ، آن را از درون، ساقط كنند. تا چه حد عملکرد این نفوذیها را می توان به حساب آن حکومت گذاشت؟
حکایت قتل عام ارامنه در ترکیه در سال 1915 میلادی نیز چنین حکایتی است. این کشتار با اینکه توسط یهودیان دونمه (پیروان شبتای زوی، یهودیان مخفی ترکیه) و فراماسونهای طرفدار نابودی امپراتوری عثمانی طراحی و اجرا شد، اما بدان دلیل که آنها در آن زمان جزئی از رژیم عثمانی محسوب می شدند، به پای عثمانیها نوشته شد.
غرب هم اگر بر بزرگداشت کشتار ارامنه تاکید دارد، درست به این دلیل است که عموم مردم از نقش یهودیان در آن خبر ندارند و این جنایت به حساب عثمانیها گذاشته می شود. عثمانیها هم که به درست یا غلط، نماد اسلام هستند و قس علی هذا.
در ادامه، فرازهایی از مقاله «پان ترکیسم و یهود»، نوشته علیرضا سلطانشاهی را می خوانیم که متن کامل آن در جلد اول کتاب «پژوهه صهیونیت»، موسسه فرهنگی پژوهشی ضیاء اندیشه، دی 1376 منتشر شده است.
براي مطالعه متن كامل روي ادامه مطلب كليك كنيد

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه هفدهم اردیبهشت 1387ساعت 8:2  توسط دوست  | 

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم اردیبهشت 1387ساعت 7:9  توسط دوست  | 

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم اردیبهشت 1387ساعت 7:0  توسط دوست  | 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387ساعت 9:43  توسط دوست  | 

 
My Blog Keywords